DOLINA RZEKI CZARNEJ POD JANOWEM

Opis popularnonaukowy

Zakole koryta rzeki Czarnej pod Janowem robi wrażenie przede wszystkim wysokością otaczającego je erozyjnego, zewnętrznego brzegu. Tuż przy korycie rzeki wyrasta stroma, wysoka na 5 metrów skarpa terasy nadzalewowej, wyraźnie odcinająca się od poziomu równi zalewowej i lustra wody. Nie jest to jednak forma w dnie doliny rzecznej, którą można przypisać działalności spokojnie meandrującego koryta rzeki. Ten malowniczy fragment doliny rzeki Czarnej to między innymi efekt zmiany warunków przepływu wody w rzece, tj. silnej erozji poniżej budowli piętrzącej/zabudowy hydrotechnicznej i utworzenia zalewu w Janowie, tzw. efekt głodnej wody (ang. hungry water effect).

Wyraźna skarpa najlepiej pokazuje pracę nurtu na zewnętrznym brzegu zakola. Rzeka podcina tu wyższy poziom doliny i odsłania osady budujące terasę, dlatego w jednym miejscu dobrze widać relację między współczesnym korytem, równią zalewową i starszą, wyżej położoną powierzchnią terasową. Obiekt jest więc czytelnym przykładem erozji bocznej w dolinie Czarnej.